selos e marcas
Ao longo da súa historia, o Obradoiro de Gaitas Seivane utilizou diversos selos e marcas para identificar as súas gaitas. Estes foron evolucionando cos tempos, aproveitando as innovacións técnicas e adaptándose aos gustos estéticos:
De 1963 a 1966
Ata esta data non se selaban as gaitas Seivane. Este selo está feito coas letras dunha máquina de escribir. Todas as gaitas con este selo no punteiro saíron do obradoiro de Ribeira de Piquín. Dende 1963 absolutamente todas as gaitas Seivane levan o selo.
De 1966 a 1970
Con este selo dáse un paso no obradoiro, ao utilizar un cuño compacto para selar as gaitas, no que se podía ler, ademais da marca, Ribeira de Piquín (concello).
De 1970 a 1975
A este selo engádeselle Lugo (provincia), para que se poida identificar máis doadamente a procedencia xeográfica das gaitas.
Selo dobre
Este punteiro leva dous selos porque algúns gaiteiros volvían ao taller a selar as gaitas anteriores.
De 1970 a 1975
A este selo engádeselle Lugo (provincia), para que se poida identificar máis doadamente a procedencia xeográfica das gaitas.
Selo dobre
Este punteiro leva dous selos porque algúns gaiteiros volvían ao taller a selar as gaitas anteriores.
De 1975 a 1977
Faise este selo, un pouco máis grande, para intentar evitar o problema de taponamento entre as letras, sobre todo ao gravar o granadillo.
De 1977 a 1980
Probando estética, decídese utilizar este selo sen o aro exterior.
De 1980 a 1986
Para mellorar a calidade do selado, encargouse un cuño con forma curva, que se adaptaba mellor á forma redonda das pezas das gaitas.
Como as gaitas teñen distintas curvas houbo que utilizar ao mesmo tempo outro cuño plano.
De 1986 a 1990
Este selo corresponde ao momento en que Álvaro regresa de Barcelona, a Cambre, e decídese utilizar unicamente a marca Seivane, para non diferenciar as gaitas que saían de Ribeira de Piquín das de Cambre.
De 1980 a 1986
Para mellorar a calidade do selado, encargouse un cuño con forma curva, que se adaptaba mellor á forma redonda das pezas das gaitas.
Como as gaitas teñen distintas curvas houbo que utilizar ao mesmo tempo outro cuño plano.
De 1986 a 1990
Este selo corresponde ao momento en que Álvaro regresa de Barcelona, a Cambre, e decídese utilizar unicamente a marca Seivane, para non diferenciar as gaitas que saían de Ribeira de Piquín das de Cambre.
De 1990 a 1992
Polos problemas de gravado, sobre todo no granadillo, decídese sacar o reberete exterior do aro.
De 1992 a 1993
Deseñouse este selo para intentar evitar o eterno problema do taponamento entre letras.
De 1993 a 1995
Como o anterior selo parecía frío, mecánico e moi industrial, decídese volver aos deseños anteriores.
De 1995 a 2002
Coincidindo coa unificación dos dous obradoiros, viuse moi conveniente seguir coa liña de deseño artesán que identificaba as gaitas Seivane.
De 1993 a 1995
Como o anterior selo parecía frío, mecánico e moi industrial, decídese volver aos deseños anteriores.
De 1995 a 2002
Coincidindo coa unificación dos dous obradoiros, viuse moi conveniente seguir coa liña de deseño artesán que identificaba as gaitas Seivane.
De 2002 a 2005
Este selo vaise aproximando á imaxe actual do logotipo Seivane coa «S» simulando o fol e o punteiro dunha gaita.
De 2005 a 2012
O cambio máis significativo deste selo é na rúbrica, que aparece agora con dobre trazo.
Dende 2012
Este selo ten a imaxe actual do logotipo Seivane, coa «S» excavada na madeira.
Dende 2012
Este selo ten a imaxe actual do logotipo Seivane, coa «S» excavada na madeira.
